Sucha skóra – jak dbać o skórę zimą?

Skóra jest największym organem w ciele człowieka. Jest fizjologiczną barierą oddzielającą organizm od środowiska zewnętrznego. Jej prawidłowe funkcjonowanie zależy od jej odpowiedniego nawilżenia. Prawie 20% wody całego organizmu występuje w skórze, a 60-70% z tej wody znajduje się w skórze właściwej.

Prawidłowe funkcjonowanie skóry, a co za tym idzie odpowiedni stan jej nawilżenia, zależy nie tylko od dostarczanej wody, ale przede wszystkim od zdolności skóry do jej zatrzymywania.

Cechy suchej skóry:

– wygląda nieestetycznie, jest szorstka,

– tworzą się na niej pęknięcia,

– wywołuje uczucie pieczenia, ściągania,

– wyzwala świąd,

– staje się bardziej podatna na niekorzystne działanie czynników zewnętrznych (wiatr, temperatura, urazy), chemicznych (detergenty), a także biologicznych (drobnoustroje).

Sucha skóra nie powinna być mylona z reakcjami alergicznymi, jest to bowiem zupełnie odrębne zagadnienie.

U około 15-20% białych ludzi występuje problem suchej skóry.

Niedoczynność tarczycy, przewlekła niewydolność nerek oraz stwardnienie rozsiane – w przebiegu tych chorób może występować problem suchości skóry.

Im jesteśmy starsi, tym nasza skóra będzie bardziej sucha.

Czynniki mające wpływ na występowanie suchej skóry:

– długotrwałe przebywanie w pomieszczeniach klimatyzowanych lub centralnie ogrzewanych,

– nadmierna ekspozycja na promienie UV,

– niska temperatura powietrza,

– niedobory żywieniowe, a zwłaszcza niedobór witaminy A,

– kontakt skóry ze związkami o działaniu drażniącym, toksycznym lub alergizującym.

Zasady pielęgnacji suchej skóry:
 

1. Odpowiednie oczyszczanie skóry i dobór preparatów myjących.

Najlepiej wykorzystywać emulsje zawierające alkohole tłuszczowe oraz syndety. Syndety zawierają delikatnie działające syntetyczne detergenty, dodatek emolientów oraz cechują się wartościami pH zbliżonymi do naturalnego odczynu skóry (~5,5).
 

2. Nakładanie preparatów natłuszczająco-nawilżających.

Substancje stanowiące podstawowe składniki nowoczesnych dermokosmetyków do pielęgnacji skóry suchej:

– substancje filmotwórcze, stanowiące fizyczną barierę dla odparowywania wody. To związki, które nie wchłaniają się, bądź wchłaniają się tylko w niewielkim stopniu przez naskórek.

Do tej grupy zalicza się oleje mineralne, silikonowe oraz woski. Najsilniejsze właściwości okluzyjne wykazuje wazelina. Redukcja przeznaskórkowej utraty wody przy zastosowaniu wazeliny osiąga 98%. Spośród wosków najszersze zastosowanie w przemyśle farmaceutyczno-kosmetycznym znalazły lanolina jako substancja pochodzenia zwierzęcego oraz produkt roślinny – wosk carnauba.

– humektanty czyli związki o silnych właściwościach higroskopijnych. Mają one zdolność do zatrzymywania wody z otoczenia. Umożliwiają one powstanie naturalnego zapasu wody w skórze. Do tej grupy zalicza się między innymi: kwas hialuronowy, mocznik, glicerol (gliceryna), aminokwasy, mleczany i glikole.

– produkty syntetyczne oraz pochodzenia roślinnego. Rekonstrukcja naskórka jest możliwa poprzez zastosowanie w składzie dermokosmetyku substancji takich jak: triglicerydy, ceramidy, cholesterol, woski oraz biooleje o wysokiej zawartości niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT).

Do tej grupy zalicza się kwas linolowy i linolenowy, kwas γ-linolenowy (występuje w oleju z nasion wiesiołka czy ogórecznika lekarskiego). Zastosowanie mają również oleje z kiełków pszenicy, migdałów, kukui, awokado, orzechów makadamii czy jojoby – zawarte w nich niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe (NNKT) przywracają równowagę kwasowo-wodno-lipidową skóry, ułatwiają przyswajanie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach oraz przyspieszają procesy regeneracyjne naskórka.
 

Na rynku farmaceutycznym dostępnych jest wiele preparatów do pielęgnacji i leczenia suchej skóry. Należy pamiętać jednak, że dobór produktu powinien być indywidualny, dokonany przy pomocy lekarza dermatologa lub kosmetologa.

Skuteczność terapii emolientowej zależy od regularnej i częstej aplikacji (wielokrotnie w ciągu doby).

Prawidłowo prowadzona terapia emolientowa w zapalnych chorobach skóry przebiegających z suchością oraz świądem (Atopowe Zapalenie Skóry – AZS, kontaktowe alergiczne zapalenie skóry, łuszczyca) przyczynia się do istotnej redukcji dawek leków przeciwhistaminowych oraz preparatów stosowanych miejscowo, zwłaszcza glikokortykosteroidów.

Na podstawie: ANNA KACALAK-RZEPKA, STANISŁAWA BIELECKA-GRZELA, ADAM KLIMOWICZ, JOLANTA WESOŁOWSKA, ROMUALD MALESZKA, „SUCHA SKÓRA JAKO PROBLEM DERMATOLOGICZNY I KOSMETYCZNY”; ROCZNIKI POMORSKIEJ AKADEMII MEDYCZNEJ W SZCZECINIE 2008, 54, 3, 54–57